Stories

Χιονιάς, Failed State και Πώς Είναι να Ζεις από Τύχη στην Ελλάδα

Η κακοκαιρία «Ελπίς» έδειξε για ακόμη μία φορά τον πλήρως ξεδοντιασμένο κρατικό μηχανισμό

«Σε ετοιμότητα ο κρατικός μηχανισμός ενόψει της κακοκαιρίας Ελπίδα». Αυτό διαβάζαμε δεξιά και αριστερά τις τελευταίες ημέρες. Επρόκειτο για μία από τις ειδήσεις που την προσπερνάς όταν την πρωτοδιαβάζεις, αλλά αποκτά ιδιαίτερα συλλεκτική αξία μετά από λίγες ημέρες. Αν ο χιονιάς έπιανε ανέτοιμο τον κρατικό μηχανισμό, ειλικρινά ρωτάω, τι διαφορετικό θα είχε συμβεί;

H χώρα βρέθηκε για μία ακόμη μία φορά στο έλεος των καιρικών φαινομένων, φυσικών καταστροφών, πανδημιών, λιμών, λοιμών και καταποντισμών. Όπως ήταν με τις πυρκαγιές το καλοκαίρι ή στις μεγάλες καταιγίδες του φθινοπώρου, ή οτιδήποτε τέλος πάντων δεν είναι μία μέρα με λιακάδα στο πάρκο. Το επίκεντρο της τωρινής αποτυχίας ήταν φυσικά η Αττική Οδός.

Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές συνεχίζουν να υπάρχουν εγκλωβισμένοι οδηγοί οι οποίοι κοντεύουν να κλείσουν 24ωρο μέσα στο αυτοκίνητό τους, χωρίς φαγητό ή νερό και πολλές φορές χωρίς βενζίνη, μέσα σε καιρικές συνθήκες υπό το μηδέν. Ο κ. Στυλιανίδης, αρμόδιος υπουργός (Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας), είπε στην τελευταία του ενημέρωση ότι χάρη στις προσπάθειες του κρατικού μηχανισμού «δεν είχαμε τραυματισμό ή κάτι χειρότερο». Επίσης χάρη στο αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων δεν είχαμε κατά λάθος βομβαρδισμό της Ακρόπολης. Μπράβο σε όλους, αλλά μήπως η μπάρα είναι λίγο χαμηλά;

Η Αγία Παρασκευή και οι White Walkers
Οι αφηγήσεις όσων βιώσαν αυτό το χάος της Αττικής Οδού είναι ενδεικτικές. Η ταλαιπωρία από ένα σημείο και μετά ήταν το ελάχιστο. Ζωές, τελείως πρακτικά, κινδύνευσαν. Σε κάποιους τελείωνε η βενζίνη και αναγκάζονταν να μπουν σε αυτοκίνητα άλλων προκειμένου να έχουν θέρμανση. Κάποιοι αποφάσισαν να ξεκινήσουν τη Μεγάλη Πορεία της Παλλήνης μέσα στον χιονιά (πολλές φορές αγκαλιά με μικρά παιδιά) προκειμένου να βρουν μία κάποια έξοδο. Το έσκασαν μέσα από χωράφια και πηδώντας μάντρες. Άλλοι έβγαλαν τη νύχτα κοιμισμένοι στο πάτωμα ξενοδοχείων ή του αεροδρομίου. Κανονικές εικόνες failed state, όχι αστεία.

Η κατάσταση βέβαια ήταν πολύ δύσκολη και στην Κατεχάκη, στη Μαραθώνος, στη Μεσογείων, ενώ αρκετές περιοχές της Αθήνας έμειναν χωρίς ρεύμα ή Ίντερνετ για αρκετές ώρες. Μέσα σε αυτό το χάος, οι υπεύθυνοι άρχισαν να επιδίδονται στο κλασικό τους «τένις», πετώντας ο ένας την ευθύνη στον άλλον. Ο Χρήστος Στυλιανίδης, στην πρώτη έκτακτη ενημέρωση που έκανε το απόγευμα της Δευτέρας, ήταν έξαλλος. Μίλησε ιδιαίτερα επικριτικά για την εταιρεία «Αττική Οδός». Έξαλλος και ο Περιφερειάρχης Αττικής, Γιώργος Πατούλης. Λογικό ήταν – και εγώ εκνευρίστηκα.

Η εταιρεία, με τη σειρά της, σε μία πρώτη ανακοίνωση τα έριξε στην απειρία των οδηγών καθώς, όπως τόνισε, «δημιουργήθηκαν έντονα κυκλοφοριακά προβλήματα εξαιτίας οχημάτων που ακινητοποιήθηκαν είτε λόγω μηχανικής βλάβης, είτε φόβου και έλλειψης εμπειρίας των οδηγών τους, με αποτέλεσμα να διακοπεί η κυκλοφορία και να δημιουργηθούν μεγάλες ουρές». Τυχαίο που δεν έχουμε ούτε έναν Έλληνα στη Formula 1; Αργότερα τελικά αποφάσισε να ζητήσει, πάντα με αίσθημα ευθύνης, συγγνώμη από τους οδηγούς για την ταλαιπωρία που υπέστησαν. Λέξη που αρχίζει να ψελλίζει και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τονίζοντας πάντως ότι οι ευθύνες πρέπει να αποδοθούν σε άλλη φάση καθώς και ότι οι μετεωρολόγοι είχαν πει ότι η κακοκαιρία θα χτυπούσε λίγο αργότερα.

Και αν όλα αυτά φαίνονταν σαν μία πνιγηρή ημέρα της Μαρμότας, ήρθε και το κερασάκι στην τούρτα. Αποζημιώσεις. Ανακοινώθηκε ότι θα δοθούν ως αποζημίωση 2.000 ευρώ σε κάθε όχημα που εγκλωβίστηκε στην Αττική Οδό. Το μοτίβο κάθε καταστροφής στην Ελλάδα έκλεισε: α) Δηλώσεις περί ετοιμότητας του κρατικού μηχανισμού, β) πλήρης ανετοιμότητα του κρατικού μηχανισμού, γ) αδιανόητο χάος και πολίτες που νιώθουν μόνοι τους δ) μπαλάκι ευθυνών με κάποιους να είναι τα πρόσωπα της αποτυχίας και ε) αποζημιώσεις στους πληγέντες, μπας και τους βουλώσουμε το στόμα.

Χιονιάς, Failed State και Πώς Είναι να Ζεις από Τύχη στην Ελλάδα
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: AGGELOS BARAI

Και να μην έλεγαν συγγνώμη, τι;
Είναι εξοργιστικό να μην ακούς μία συγγνώμη, αλλά ας είμαστε ειλικρινείς: Kαι να την ακούσεις, τι να την κάνεις; Επί χρόνια το κράτος ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ, όπως έλεγε και ο τύπος από το Survivor. Καθόλου ξεκομμένο ως είδηση αλλά όσο άνθρωποι περνούσαν πέντε-έξι ώρες στο αυτοκίνητό τους, ανακοινώνονταν 111 θάνατοι από τον κορονοϊό. Σε απόλυτους αριθμούς είναι ένας από τους υψηλότερους αριθμούς νέων απωλειών από κορονοϊό παγκοσμίως. Μην κάνουμε το λάθος. Αυτό δεν είναι αποτέλεσμα μίας αφηρημένης ανοργανωσιάς που έχει δήθεν στο DNA του ο Έλληνας. Είναι αποτέλεσμα των προτεραιοτήτων που έχουν τεθεί.

Για πολλά χρόνια, ιδίως από το 1990 και μετά, η ασφάλειά μας πλαισιώθηκε αποκλειστικά στο δόγμα του νόμου και της τάξης. Ο μόνος λόγος για να νιώθει ανασφαλής ένας Έλληνας ήταν δήθεν η εγκληματικότητα. Στην πραγματικότητα όμως το ελληνικό κράτος αποτυγχάνει όλο και περισσότερο σε βαθμό που κάποιες φορές να νιώθεις ότι πράγματι ζούμε από τύχη και δεν υπάρχει ούτε μία πιθανή λύση στον ορίζοντα.

Τέλος πάντων, ο αθηναϊκός ήλιος έκανε πάλι την εμφάνισή του. Σιγά-σιγά θα λιώσει τα χιόνια, θα επανέλθουμε στη σχετική μας κανονικότητα και θα τα ξεχάσουμε όλα μέχρι την επόμενη μεγάλη φυσική καταστροφή που θα μαζευτούμε πάλι να λέμε τα ίδια και τα ίδια, λίγο πιο σοκαρισμένοι από την προηγούμενη φορά. Η ζωή συνεχίζεται. Οι ελεύθεροι με τους ελεύθερους, οι εγκλωβισμένοι με τους εγκλωβισμένους. Και εις τους αιώνας των αιώνων.

Ακολουθήστε την ιστοσελίδα teokanistras.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Πηγή: vice.com

Back to top button