Stories

Η ιστορία σου: «Θέλω να βρω κάποιον που να ταιριάξω λίγο περισσότερο»

Υπάρχουν άραγε γυναίκες εκεί έξω που δεν έχουν κάνει συμβιβασμούς στο βωμό μιας σχέσης;

Μια πάρα πολύ συνήθης απορία της σύγχρονης εποχής.

Η ιστορία της Ελένης όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή Ρένα, θέλω να πω τόσα πολλά που δυστυχώς δεν ξέρω αν θα καταφέρω να τα χωρέσω μέσα σε λίγες γραμμές. Το θέμα μου είναι οι ερωτικές σχέσεις.

Είμαι 30 χρονών και μέχρι τώρα δεν έχω καταφέρει να ταιριάξω με κάποιον για περισσότερο από δύο μήνες. Θέλω συντροφικότητα, θέλω να κάνω σχέση αλλά όχι για την ιδέα της σχέσης απλά θέλω να είμαι με κάποιον που να περνάω όμορφα μαζί του και να είμαστε μαζί μια ομάδα. Το ξέρω ότι το να ταιριάξουν δύο άνθρωποι και να έχουν τα ίδια θέλω είναι πολύ δύσκολο. Βλέπω γύρω μου ανθρώπους από τον περίγυρό μου και λέω πως τα καταφέρνουν; Και τι εννοώ με αυτό: έχω συνειδητοποιήσει ότι μάλλον κόπο χρειάζεται, και δεν έρχεται φυσικά και αβίαστα. Δηλαδή όσους ξέρω και είναι σε σχέση μακροχρόνια, ολιγοχρόνια, οι γυναίκες συνήθως έχουν κάνει πίσω τα θέλω τους. Υπάρχουν άραγε γυναίκες εκεί έξω που δεν έχουν κάνει πίσω στο βωμό μιας σχέσης;

Για να σας δώσω να καταλάβετε το μοτίβο των δικών μου ερωτικών σχέσεων: έχω συσχετισθεί ερωτικά με άτομα που μου άρεσαν, τα είχα επιλέξει εγώ και ήθελα να τα γνωρίσω περισσότερο, αλλά αυτά δεν ήθελαν κάτι παραπάνω πέρα από ons, άντε το πολύ two night stands. ‘Εχω επίσης συσχετισθεί ερωτικά με άτομα τα οποία με επέλεξαν: δηλαδή δεν μου άρεσαν από την αρχή, τα θεωρούσα μεσοβέζικες λύσεις αλλά λόγω μεγάλων κενών ξηρασίας έκανα κάτι μαζί τους. Και με αυτούς να τράβαγε κανα μήνα, δύο το πολύ. Οπότε πότε θα γνωρίσω άτομα που θα θέλουν κάτι περισσότερο από εμένα;

Θέλω να βρω κάποιον που να ταιριάξω λίγο περισσότερο, όχι μόνο για την ιδέα της σχέσης, αλλά γιατί όντως θα ταιριάζουμε και θα περνάμε ωραία, και δεν θα θέλουμε να ψαχτούμε για άλλους. Υπάρχουν άραγε ζευγάρια εκεί έξω που είναι καλά μαζί; Πως και πότε καταλαβαίνεις ότι με έναν άνθρωπο θα κυλήσει το πράγμα; Από την αρχή φαντάζομαι δεν θα υπάρχουν εντάσεις και θα είναι όλα ρόδινα; Εγώ έτσι το φαντάζομαι και θέλω ηρεμία. Από την μέχρι τώρα εμπειρία μου, με αυτούς που έχω βγει (είτε τους γούσταρα τρελά, είτε όχι) με άφηναν επειδή τους γυάλιζε καλύτερα κάποια άλλη. Οπότε πότε θα σταματήσει αυτό το μοτίβο; Είναι έτσι η πλειοψηφία των αντρών;

Για το λόγο αυτό λέω, ότι όσους ξέρω που είναι σε σχέση, πιστεύω πως κυρίως οι γυναίκες κάνουν εκπτώσεις στα θέλω τους (π.χ. κάνουν τα στραβά μάτια που ο άλλος πηγαίνει με άλλες, για να λένε ότι έχουν σχέση, καταπιέζουν τον θυμό τους και την στεναχώρια που ο άλλος π.χ. είναι αγενής, τσιγγούνης, δεν τις σέβεται κλπ.) Το ξέρω ότι αναλύοντας τον περίγυρό μου, δεν εκφράζω μια πανανθρώπινη αλήθεια και ο κόσμος και οι σχέσεις είναι πολύ πιο σύνθετες.

Πρόσφατα τέλειωσε άδοξα για ακόμα μια φορά μια γνωριμία ενός μήνα. Ο τύπος μου άρεσε, είχα ωραία επικοινωνία μαζί του, το σεξ επίσης πολύ καλό, αλλά αποφάσισε μόνος του να λήξει ότι είχαμε, γιατί πολύ απλά δεν ταιριάζαμε σύμφωνα με αυτόν (βρήκε άλλη προφανώς). Και το έκανε ενώ εγώ βίωνα ένα πρόβλημα υγείας. Με βρήκε πολύ ευάλωτη και με παράτησε. Και πονάει πολύ ρε γαμώτο. Προφανώς και έναν τέτοιο άνθρωπο δεν τον θέλω στη ζωή μου, εφόσον φέρεται έτσι.

Οπότε πώς προστατευόμαστε; Πώς μπορούμε να δούμε τα σημάδια από πριν πως κάποιος θα φερθεί έτσι; Πώς καταλαβαίνετε ότι με κάποιον θα κυλήσει το πράγμα και με ποιον όχι; Εγώ είμαι βλέποντας και κάνοντας. Δεν κάνω δηλαδή προγραμματικές δηλώσεις του τι θέλω και τι δεν θέλω. Απλά βγαίνω και όσο περνάω καλά συνεχίζω.

– από την Ελένη

i-istoria-sou-thelo-na-bro-kapoion-pou-na-tairiaxo-ligo-perissotero

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Αγαπητή Ελένη, ωραιότατα τα έθεσες και σε ευχαριστώ. Περιέγραψες ένα σύγχρονο φαινόμενο που συμβαίνει σε πολλές, πάρα πολλές γυναίκες. Δεν φταις εσύ, από το γραπτό σου μου φαίνεται ότι όλα καλά τα κάνεις κι ορθώς σκέφτεσαι. Έχεις σκοντάψει στο zeitgeist. Είναι πρόβλημα της γενιάς σου.

H πάρα πολύ σύντομη απάντηση γιατί συμβαίνει, γιατί άντρες συνάπτουν σύντομους δεσμούς χωρίς δεσμεύσεις με αξιόλογες γυναίκες της γενιάς των millenials, είναι: επειδή υπάρχει υπερπροσφορά γυναικών εκεί έξω.

Πιο αναλυτικά

Παλιά, πριν την άνθιση της τεχνολογίας και την σεξουαλική απελευθέρωση των γυναικών, ένας άντρας είχε περιορισμένες επιλογές ερωτικής εκτόνωσης. Είχε συναισθηματικές σχέσεις με υποσχετικές δέσμευσης, και στο πλάι ξεκάθαρα σαρκικές επαφές, είτε σε πορνεία, είτε με γυναίκες με τις οποίες δεν υπήρχε κάποια προοπτική δέσμευσης για αντικειμενικούς λόγους (λ.χ. παντρεμένες).

Σήμερα ένας άντρας έχει πολλαπλές επιλογές διαθέσιμες, αρκεί να πληροί ένα μίνιμουμ κοινωνικών προϋποθέσεων κι αξιοπρεπούς εξωτερικής εμφάνισης (κι εννοώ τα απολύτως βασικά: καθαριότητα, υγιεινή, ένα αξιοπρεπές κούρεμα). Υπάρχουν πολλές αδέσμευτες γυναίκες εκεί έξω που είναι διατεθειμένες (και είναι κατάκτηση του φύλου μας!) να συνάψουν ερωτικές επαφές χωρίς να επικρέμεται πάνω στον άντρα η σπάθη του πατέρα-μ0υνοδερβέναγα και των υποχρεώσεων μια επίσημης δέσμευσης. Έτσι δοκιμάζουν, απορρίπτουν, πηγαίνουν στην επόμενη, κ.ο.κ. (Δες κι αυτό). Ο νόμος προσφοράς-ζήτησης καθορίζει αυτή την αντρική συμπεριφορά. Κι ικανοποιεί μια επιθυμία σειριακής μονογαμικότητας, εις αντικατάσταση του “μέχρι ο θάνατος να μας χωρίσει” του πάλαι ποτέ. Όταν το πράγμα θα σφίξει, όταν οι άντρες αυτοί θα είναι στα 40, θα βάλουν κι εκείνοι νερό στο κρασί τους για να κάνουν ενδεχομένως οικογένεια και θα παρατήσουν το στυλ “χαρωπή πεταλουδίτσα από λουλούδι σε λουλούδι”. Μαζί τους όμως θα έχουν μεγαλώσει κι οι σημερινές 30άρες.

Και τι προτείνεις, Ρένα; Να πάμε πίσω στο 1950 που “το λουλούδι τους” δεν το έδιναν οι γυναίκες όπου κι όπου; Σίγουρα όχι. Αντίθετα, περισσότερη απελευθέρωση, περισσότερη αποδέσμευση της αγνής συντροφικότητας, του σεξ για την ευχαρίστηση του σεξ, κι αποδέσμευση από τον καταναγκασμό της μητρότητας για όλες, μάλλον στη σωστή κατεύθυνση είναι, ώστε να μην χρειάζεται καμμία γυναίκα να κάνει θυσίες ώστε να μένει ζευγαρωμένη.

Άλλο ρωτάς όμως.

Πώς θα προστατευτείς. Πώς θα δεις ποιός είναι ποιός. Πώς θα πετύχεις συντροφικότητα.

Δεν υπάρχει, δυστυχώς, κάποια συνταγή που θα μπορούσα να σου πω. Αυτό που θα μπορούσα να σου πω είναι ότι οι άνθρωποι τείνουν να επαναλαμβάνουν συμπεριφορές που τους φέρνουν οφέλη, και να αποφεύγουν συμπεριφορές που τους φέρνουν πόνο. Αυτό ισχύει και για σένα και για κείνον.

Δεν ξέρω αν το να πηγαίνουν όλα ρόδινα είναι ένδειξη στη δεκαετία, σίγουρα κάποια προβλήματα βγάζει η ζωή για όλους κι άλλοι τα διαχειρίζονται, άλλοι όχι. Σίγουρα όμως δεν πρέπει να απαιτείται ειδική προσπάθεια στον ένα μήνα, στους δύο μήνες… Αν χρειάζεται τόση προσπάθεια τόσο νωρίς, η όποια σχέση είναι τραβηγμένη από τα μαλλιά.

Ο τρόπος γνωριμίας, η σύζευξη κοινών αξιών, τα προειδοποιητικά σημάδια ότι θέλει κάποιος να αποκομίσει όσο το δυνατόν περισσότερες γνωριμίες, η ένδειξη μισογυνικών απόψεων μέσα από μικρές κινήσεις και αδιόρατες συμπεριφορές (πιο πολύ από τα μεγάλα λόγια), όλα αυτά θα βοήθησουν σε ένα πρώτο ξεσκαρτάρισμα. Δεν χρειάζονται θυσίες και παραχωρήσεις σε αυτά, γιατί τότε χρωματίζουν το μέλλον δυσοίωνα. Οι άνθρωποι μας λένε ποιοί είναι, αλλά συνήθως επιλέγουμε να μην τους ακούσουμε.

Κατόπιν, το ταιριαστό σεξ, η οικειότητα στον προσωπικό χρόνο, η διάθεση να κάνετε μαζί κάποιες δραστηριότητες πέραν του κρεβατιού και των καφέδων, η πνευματική εγρήγορση και των δύο, κι η επικοινωνία βοηθούν να δημιουργηθεί μια στέρεη βάση σε μια σχέση που ανθίζει. Υπάρχει πάρε-δώσε; Επικοινωνείτε με παρόμοια αναλογία, ή κάποιος κάνει το έξτρα μίλι συνεχώς; Νιώθετε κι οι δυο ότι καλυτερεύετε με το να είστε μαζί; Αυτά είναι ορατές ενδείξεις.

Εγγυήσεις δεν υφίστανται σε τίποτα. Κάθε σχέση ξεκινά με τον ορίζοντα της δύσης. Την χαιρόμαστε όσο διαρκεί.

Ακολουθήστε την ιστοσελίδα teokanistras.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Πηγή: ampa.lifo.gr

Back to top button

Adblock Detected

Απενεργοποιήστε το Ad Blocker για να συνεχίσετε